Խորապես վշտացած ենք ՀՀ ԳԱԱ Մ.Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի տնօրեն, բանասիրական գիտությունների դոկտոր Վարդան Դևրիկյանի մահվան գույժը լսելով: Մերօրյա հայ մտավորականի լավագույն հատկանիշներով էր օժտված նա՝ լինելով տաղանդավոր գրականագետ, գիտության հմուտ կազմակերպիչ, ազգի ու հայրենիքի նվիրյալ, ազնիվ ու արդարամիտ, բարեկիրթ ու բարյացակամ անձնավորություն:Իր ներկայությամբ նա զարդարում էր ցանկացած միջավայր, լույս ու ժպիտ էր փոխանցում մարդկանց: Նա լեզվաբանների ցանկալի զրուցակիցն էր, գործընկերը, լավագույնս տեղյակ էր նաև հայ լեզվաբանական մտքի նվաճումներին, և պատահական չէ, որ ՀՀ ԳԱԱ Հ.Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտի գիտխորհրդի անդամ էր: Ավաղ, նրա մասին արդեն անցյալով ենք գրում, բայց հայագիտության ասպարեզում կհարատևի նրա գիտական անուրանալի վաստակը:
ՀՀ ԳԱԱ լեզվի ինստիտուտի տնօրենություն
Սոնա Կոստանտի Սիմոնյան «Հարադրավոր բայերը ժամանակակից հայերենում և անգլերենում
(զուգադրական քննություն)»Սոնա Կոստանտի Սիմոնյան «Հարադրավոր բայերը ժամանակակից հայերենում և անգլերենում...
Սվետլանա Սերյոժայի Բարսեղյան «Հայերեն-ռուսերեն երկլեզվակրի լեզվամշակութային բնութագրերը»
(թեկնածուական ատենախոսություն) Ժ.02.04 «Սլավոնական լեզուներ»(ռուսաց լեզու)
27.01.2026, ժ.15...
