Աղայան է.

Էդուարդ Բագրատի Աղայանը ծնվել է Մեղրիում: 1928թ. ավարտել  է տեղի 7-ամյա դպրոցը: 1930-1932թթ. աշխատել է Մեղրու կոլտնտեսությունում՝ սկզբում որպես հաշ­վե­տար, ապա՝ հաշվապահ: 1933-ից ուսանել է ԵՊՀ պատմագրական ֆակուլտետում՝ միաժամանակ աշխատելով ծխախոտի ֆաբրիկայում որպես հաշվապահ: 1938թ. ավարտել է համալսարանը  և  1939թ. ընդունվել ասպիրանտուրա: 1941թ. պաշտպա­նել է թեկնածուական, 1945թ.՝ դոկտորական ատենախոսություն:  1953թ.  ընտրվել է   ԳԱ թղթակից անդամ, 1982թ.՝ ակադեմիկոս:

            1932-ից մինչև կյանքի վերջը Էդ. Աղայանն աշխատել է ԵՊՀ-ում. 1956-1985թթ. եղել է համալսարանի ընդհանուր լեզվաբանության ամբիոնի վարիչ, 1968-1991թթ.՝ հայագիտական կենտրոնի ղեկավար, 1986-1999թթ.՝ «Բանբեր Երևանի համալսա­րանի» հանդեսի գլխավոր խմբագիր, 1953-1956թթ.՝ ԵՊՀ գիտական աշխատանքների գծով պրոռեկտոր, 1948-1950թթ.՝ բանասիրության ֆակուլտետի դեկան:

Էդ. Աղայանը տասնամյակներ շարունակ աշխատել է նաև   ԳԱ  լեզվի ինստի­տու­տում: 1950-1953թթ. եղել է փոխտնօրեն, 1963-1991թթ.՝ ընդհանուր և համեմատական լեզվաբանության բաժնի վարիչ: 1947-1948թթ. եղել է ՀԽՍՀ լուսավորության նախարարութ­յան բուհերի վարչության պետ:

1970թ. Էդ. Աղայանն արժանացել է ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործչի կոչման: Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի (1983թ.) շքանշանով, «Աշխատան­քային արիության» (1945թ.), Խ. Աբովյանի անվան մեդալներով: